Januari 2008
In deze nieuwsbrief:
-
Met de blik op het kind
-
Vragen voor het seminar
-
Interview met Enamaria Weber-Boch
-
Dat wat werkt...
Met de blik op het kind
Inleiding
Laten we ons eerst even voorstellen: wij zijn Iris Pinkepank en Annemieke de Vries en zijn de organisatoren van het seminar op 7 en 8 maart Uit huis en toch verbonden. In deze nieuwsbrief willen we schetsen hoe we daartoe zijn gekomen. Daarnaast willen we jullie uitnodigen om uit uw praktijk van alle dag vragen en voorbeelden in te brengen. Dat maakt niet alleen het seminar levendig maar geeft er ook inhoud aan. En we laten Enamaria Weber-Boch aan het woord over haar werk.
Hoe het zo gekomen is
In 2000 maakten wij voor het eerst kennis met het systemische opstellingenwerk. Beiden waren we vanaf het eerste moment geboeid en verslingerd aan deze zeer respectvolle en toekomstgerichte werkwijze. Wij hebben vele jaren werkervaring binnen de jeugdzorg. Daar lag het voor de hand dat we ons de vraag stelden hoe wij dit werk voor de jeugdzorg geschikt konden maken. Want dat het een meerwaarde heeft en iets toevoegt aan de al bestaande werk- ziens- en denkwijzen staat voor ons als een paal boven water.
Twee jaar geleden “ontdekten” we de Kinderhäuser Steinhagen. Op amper twee uur rijden vanaf onze woonplaats werkt een residentiële jeugdzorginstelling vanuit deze systemische basisgedachte en heeft dit omgezet….
Vragen voor het seminar
In het seminar zal Enamaria naast theorie en oefeningen met vragen van deelnemers aan het werk gaan. Uiteraard wordt er zorgvuldig omgegaan met de privacy van de deelnemers en de gezinssystemen waar de vraag over gaat. Het is niet nodig om namen en andere persoonlijke gegevens te noemen. Kom je naar het seminar en overweeg je een vraag in te brengen? Neem gerust contact met ons op. In de folder en op de website vind je onze telefoonnummers.
Vragen waar je aan kunt denken zijn:
Wat is steunend? Een gezinsvoogd, verantwoordelijk voor de begeleiding van een gezin waar van de 4 kinderen er 3 uithuis zijn geplaatst. De jongste woont na een korte crisisplaatsing elders weer bij de ouders. De andere 3 worden ook weer teruggeplaatst is de bedoeling, maar er zijn ook aarzelingen over. Wat zou steunend zijn voor dit gezin? En in welke volgorde zou terugplaatsing moeten gebeuren?
Wat nu? Een pleeggezinbegeleider begeleidt een pleeggezin waar een meisje woont, dat geen contact heeft met haar vader. Het meisje is de enige van de 3 uithuisgeplaatste kinderen, die vragen heeft over haar vader. Alle betrokkenen zijn eigenlijk blij met de rust sinds vader geen contact meer heeft met de kinderen. Wat nu?
Interview met Enamaria Weber-Boch
Onlangs hebben we Enamaria geinterviewd in het bijzonder over haar sociale pedagogische concept en systemische diagnostiek. We vroegen haar bijvoorbeeld:
Betrek je de ouders ook daadwerkelijk bij zo’n opstelling?
Ena: dat gebeurt alleen incidenteel en uitsluitend op wens van de ouders. Ik kijk altijd eerst wat de draagkracht is van de ouders. De meeste ouders dragen zware lasten of traumata met zich mee. Dat mag je niet zomaar blootleggen. Een opstelling zou zonder dat zij dat willen datgene aan het licht kunnen brengen wat aan de basis ligt van hun problemen. Hier moet uitermate zorgvuldig mee worden omgegaan anders kan het leiden tot re-traumatiseringen. Ik heb een keer een situatie meegemaakt waarbij een moeder de vraag inbracht om te kijken naar de relatie tussen haar en haar 9 jarige dochter die enige tijd uithuis was geplaatst en intussen weer thuis woonde. Het ging goed thuis maar moeder vroeg zich af of haar dochter nog van haar hield. Ook wilde zij zien wat nodig zou zijn om samen met haar dochter en nieuwe partner een goed en stabiel gezin te vormen. De vrouw maakte een stabiele en assertieve indruk.
Dat wat werkt…
In een opstelling wordt er gezocht naar dat wat voor het hele systeem dienend is. Je zou ook kunnen zeggen: er wordt gezocht naar dat wat werkt…. Tijdens een tweetal bezoeken aan Enamaria Weber-Boch mochten wij deelnemen aan de opstellingsdagen. Onder leiding van Enamaria vonden zowel diagnostische opstellingen plaats als ook opstellingen met supervisievragen van medewerkers. Bijvoorbeeld:
We leefden mee met de zorgen over Wendy, die alle regels aan haar laars lapt en wiens opvoeders zo af en toe met de handen in het haar zitten. En we waren verrast dat er bij dit meisje zo veel moeheid was. In een andere opstellingen zagen we een bijzonder pleeggezin met eigen kinderen en pleegkinderen en hun wens om er nog een pleegkind bij te krijgen.
Dankjewel voor je belangstelling en we hopen je te ontmoeten op 7 en 8 maart.
Annemieke en Iris