Achtergrondinformatie systemische opstellingen
De door de Duitse psychotherapeut Bert Hellinger ontwikkelde methode van het opstellen van systemen vindt zijn oorsprong in diverse therapeutische stromingen, zoals de gezinstherapie, psychodrama, systeemtherapie en transaktionele analyse. Na zijn priester- en missionarisschap studeerde hij diverse psychotherapeutische stromingen en volgde een opleiding primal screem bij Janov.
In zijn werk heeft Bert Hellinger zich laten inspireren door o.a. Ivan Böszörményi-Nagy, contextuele therapie, Virginia Satir, systeemtherapie, familiereconstructie, familiesculptuur, Milton Erikson, hypnotherapie, Ruth McClendon en Leslie B. Kadis, familieopstellingen en Insoo Kim Berg en Steve de Shazer, oplossingsgerichte therapie.
Zoals het werk Ivan Böszörményi- Nagy steunt op het gedachtegoed van de filosoof Martin Buber, zo is het werk Bert Hellinger sterk beïnvloed door de filosoof Heidegger en de dichter Rainer Maria Rilke. Door het werken met mensen, studie en zich laten inspireren door het werk van anderen ontwikkelde hij zijn eigen methode en werkwijze: het systemisch fenomenologische werk met familieopstellingen.
Niet alleen waren anderen voor hém een inspiratiebron, intussen is hij en zijn methode een inspiratiebron voor vele anderen geworden. Door o.a. Gunthard Weber is de methode geschikt gemaakt voor organisaties, waaruit de organisatieopstellingen zijn ontstaan en Marthias Varga van Kibéd en Insa Sparrer ontwikkelden de zogenaamde structuuropstellingen.
De verschillende systemische opstellingsmethodes wordt intussen toegepast in tal van therapieën, trainingen, organisatieadvies, coachings- en supervisiesettings.